Lieve pap
Dat jij niet meer bij ons wilt zijn,
Doet mij heel veel pijn
Ik ken je nu al 15 jaar
En ik vind jou en mam zo’n perfect paar.
Later wil ik net zo zijn als mam
En een vent hebben als jou die alles kan .
Maar dan moet je niet bij ons weg gaan
Want dan is het voor mij ook van de baan
Zonder jouw kunnen we niet leven.
Wil je het alsjeblieft nog een kans geven???
Ik zit hier met tranen in me ogen
En kan het nog steeds niet geloven
S’ nachts kan ik niet slapen
Dan lig ik alleen maar te gapen
En gedichten te schrijven
Over hoelang me papa nog weg zal blijven
Jij en mam kunnen toch overnieuw beginnen??
Denk er alsjeblieft overna PA!