Toen ik jou voor de eerste keer ontmoette
durfde ik je amper te groeten.
Je was zo mooi en heel allooi,
nog beter dan god zijn liefde
mijn hartedieve.
Ik verdronk bij het zien van j ogen
echt waar niet gelogen.
Hoewel ik zag je niet vaak
toch schoot cupido helemaal raak.
Maar nu,nu ben je verdwenen,
en zit hier alsmaar over te wenen.
Maar als ik je ooit weer berijk
weet ik dit:"ik ben de hemel te rijk