het spijt me...
het was een zalig weekend,
vol vreugde,
het was men verjaardag
eindelijk 18...
maar er waren momenten dat ik me tegenover de mensen
dat ik mijn vrienden noem zeer achterbaks voelde,
tegenover jou...
je gaf me de kans om je echte gevoelens te weten,
ik mocht het lezen,
maar daarna was er weer dat naar gevoel van
waarom heb ik dat gedaan...
Waarom kon ik die dag niet ff wegdraaien,
ontwijken dat jij die gevoelens had?
Waarom ben ik zo achterbaks????
Het spijt me dat ik je liefheb
Reacties op dit gedicht
| cedric ryckaert: | Zondag, juli 07, 2002 21:29 |
| niks spijt... liefhebben kan niet gestopt worden... het onze althans niet tja, hier zitten we dan... vastgekluisterd aan elkaar ik laat je nooit meer los prinsesje ik ben van jou... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: cindyke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 07 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||