Nu de wind weer is gaan liggen,
Zijn de golven gelukkig wat verlaagd,
Ik kan de overkant van mijn gevoel weer zien,
Sinds jij om duidelijkheid hebt gevraagd.
De golven van mijn gevoel gingen omhoog,
Door de hoogte kon ik mijn gevoel niet zien,
En door de mist, was alles ontzettend vaag,
Ook bleef de vraag of ik jou wel verdien.
Gelukkig is de mist weer vertrokken,
De rust is terug gekeerd, water is weer stil,
Ik ben nog halverwege, maar ik ben dichtbij,
Ik weet in ieder geval welke kant ik op wil.
Alleen de vraag of het water stil zal blijven,
En of de zon snel weer gaat schijnen,
Afwachten, meer kunnen we nu niet,
Kleine golfjes van liefde blijven aanwezig,
En nu maar hopen dat die straks niet verdwijnen…