ik kan het niet
ik kan het niet
ik kan het niet vergeten
die dagen dat ik het je zei
ik kan het niet
ik kan niet meer verzwijgen
dat jij hoort gewoon bij mij
ik kon het niet
ik kon je niet vergeten
ik heb ook nog een hart
die klaar is om te breken
je hoeft alleen nog te zeggen
lazer op anna
en dan
dan kan ik misschien vergeten
wat ik al altijd had moeten vergeten
maar er was iets dat me altijd tegen hield
het feit dat ik om je gaf deed
je niets dat voelde toch zo aan
misschien kan ik nu eindelijk vergeten
wat jij voor me was
ik kan het niet vergeten
die dagen dat ik het je zei
ik kan het niet
ik kan niet meer verzwijgen
dat jij hoort gewoon bij mij
ik kon het niet
ik kon je niet vergeten
ik heb ook nog een hart
die klaar is om te breken
je hoeft alleen nog te zeggen
lazer op anna
en dan
dan kan ik misschien vergeten
wat ik al altijd had moeten vergeten
maar er was iets dat me altijd tegen hield
het feit dat ik om je gaf deed
je niets dat voelde toch zo aan
misschien kan ik nu eindelijk vergeten
wat jij voor me was
Reacties op dit gedicht
| Zasan: | Zaterdag, september 07, 2002 19:06 |
| Niet zo zwart denken please. Je moet zo'n dingen kunnen vergeten. Mooi geschreven |
|
| *just a girl*: | Donderdag, juli 25, 2002 09:44 |
| Vergeten... moeilijker dan het lijkt... | |
Over dit gedicht
| Auteur: £lfje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||