In memorian,
Je sterkte blijkt een zwakte,
nu je harde schors en zachte hout,
enkel wortels nalaat,
die levensvocht blijven drinken.
De aarde waarin je gedijde,
nam je met je heengaan mee,
om woestijnen achter te laten,
met oases van zout.
Zij stierf in je sterven,
en ik in dat van haar,
als in mijn denken,
ons herdenken vandaag.
Ons gedenken,
van een heden,
dat jouw eeuwig leven is.
Wij gedenken jouw,
vandaag als immer,
rots.
Reacties op dit gedicht
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, augustus 08, 2002 19:42 |
| wat 1 droeflottige schoonheid Charly..kleine tik: in memoriam is het.. | |
| Sasan: | Zondag, juli 28, 2002 14:32 |
| Van schoonheid gesproken. Ik heb er gevonden. |
|
| free: | Vrijdag, juli 26, 2002 23:30 |
| indrukwekkend ja droevig mooi..... liefs free ~((O))~ |
|
| PeterdB: | Vrijdag, juli 26, 2002 21:48 |
| indrukwekkend mooi geschreven zeg | |
| wijnand.=: | Vrijdag, juli 26, 2002 18:36 |
| mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 26 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||