Weerspiegeling
Weerspiegeling
in het water
een vervormd beeld
van mezelf
Een beeld
dat ik verafschuw
Ik gooi een steen
het water rimpelt
het beeld is weg
Ik staar in de verte
en vraag me af
of ik het was
daar in het water
of of ik het ben
die staat te kijken
Reacties op dit gedicht
| Passero: | Zondag, augustus 04, 2002 12:57 |
| Diegene in het water was jouw beeld... diegene die er staat naar te kijken ook. Je mag trots zijn op jezelf echt waar. Ik ken jou ondertussen al een beke en je mag zeggen dat je trots mag zijn op de persoon die je bent. Je bent een zeer goede vriendin, een aangenaam persoon en voor rob waarschijnlijk een goed lief. Ik ben enorm blij dat ik jou mag kennen. Je hoeft echt niet dat beeld van jou te verafschuwen want als je het doet zullen er mensen genoeg zijn die jou wel op andere ideeen wille |
|
| Albrecht Paul: | Woensdag, juli 31, 2002 13:24 |
| Jammer van die 'of of' op het einde. Een van die twee hoeft eigenlijk niet. Mooie beschrijving van de ontmoeting van jezelf en je beeld. | |
| Robski: | Dinsdag, juli 30, 2002 19:52 |
| Verafschuw jezelf niet schatje.. dat is nergens goed voor.. Kijk naar dat beeld, glimlach ernaar en kijk nog eens goed.. misschien sta ik wel naast je :):) Love youuuuuuu xxxxxx knufffffff Robjuhhh |
|
| Laartje: | Dinsdag, juli 30, 2002 14:13 |
| ja ik weet helaas wat je bedoelt. Mooi gedicht, lees mijne maar een " waarom ben ik zoals ik ben " XX laartje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Robski | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||