Marina rechttrekken,
De tunnel lijkt lang,
en ongezien langer,
als het witte licht dooft,
en het noorden,
plechtig van de kaart wordt geveegd.
De kaart,
die een blanco blad wordt,
en met chaotische verwijten werpt,
van het zwart,
dat in haar niets-zijn,
het onweten niet zijn kan.
Moeilijk, niet?
Niet moeilijk,
de reikende hand te nemen,
van jezelf,
tijdens het horendolle,
doldraaien in ellipsen,
om een rechte lijn te trekken,
en rechtgetrokken,
door te gaan.
(als we elkaar dan toch gaan bestoken met gedichten...)
Reacties op dit gedicht
| ~Marina~: | Woensdag, oktober 30, 2002 15:14 |
| t blijft een heerlijk dicht liefs, Marina |
|
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, augustus 08, 2002 20:05 |
| :) wat 1 wirwar aan gedachten.. | |
| ~Marina~: | Vrijdag, augustus 02, 2002 21:47 |
| vandaag ben ik dwars en wil ik persé met bochtjes enzo... aangezien ik nu misselijk word moet ik wel weer recht gaan lopen ja... nee zonder gein nu... *stil* zoals gewoonlijk moet nog even doordringen bedankt... kus, Mar |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 02 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||