Eenzaam..
Eenzaamheid
besluipt me
terwijl ik
diep vanbinnen weet
dat ik niet langer
meer alleen ben
Toch overvalt ze me
en jaagt
het laatste restje
langgezochte
zelfvertrouwen
terug de deur uit
Ze verstikt me
tot ik neerval
en voor de
miljoenste keer
vind ik mezelf
in tranen
Reacties op dit gedicht
| sleepless: | Woensdag, augustus 07, 2002 21:14 |
| Soms heb je niet veel nodig om je even slecht te voelen. Soms heb je ook niet veel nodig om je terug goed te voelen. Herkenbaar, en waar. Groetjes, en kop op :-) |
|
| Albrecht Paul: | Maandag, augustus 05, 2002 00:01 |
| Ontmoedigend om jezelf te zien treuren terwijl alle indicatoren op 'positief' staan. Veel sterkte, Marthe. Als je voorzichtig, liefdevol maar vasthoudend blijft spitten, dan vind je jouw levensbron terug. | |
| sheren: | Zondag, augustus 04, 2002 21:16 |
| heel mooi echt waar liefs sheren | |
| Robski: | Zondag, augustus 04, 2002 20:58 |
| Het komt wel weer terug schatje... dat weet ik zeker.. denk gewoon aan wat je hebt en niet meer kwijtraakt, zelfs al zit er nu weer helaas een week tussen elk weerzien... Ik hou van je, hou hoog dat hoofdje!! *knuffffffffffxxxxxx* je Robje |
|
| Ana (stacia): | Zondag, augustus 04, 2002 20:43 |
| Heel herkenbaar, Cartooneken. Prachtig geschreven. liefs ana |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 04 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||