Mens zijn
Als je niets de moeite waard vindt om er over na
te denken, geen aandacht aan je medemens wil
schenken, je ogen zien maar onderscheiden niet,
dan is je geest als een vergiet.
Je oren horen maar je luistert slecht. Je spreekt
terwijl je toch niets zegt, dan is het wezen van
je leven als een cocon, verdroogd waaruit het
mysterie is vervlogen. Hoe zal je dan op mens
zijn kunnen bogen?
te denken, geen aandacht aan je medemens wil
schenken, je ogen zien maar onderscheiden niet,
dan is je geest als een vergiet.
Je oren horen maar je luistert slecht. Je spreekt
terwijl je toch niets zegt, dan is het wezen van
je leven als een cocon, verdroogd waaruit het
mysterie is vervlogen. Hoe zal je dan op mens
zijn kunnen bogen?
Reacties op dit gedicht
| flyingbabe: | Maandag, augustus 12, 2002 22:12 |
| wauw ik lees het als een trein en ik vind het dan nog prachtig ook!!! knuffs, babe |
|
Over dit gedicht
| Auteur: H.W.F. Banis | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||