eindelijk zon
Donkere wolken pakten samen
langzaam stapelden ze zich op
geen idee waar ze van af kwamen
maar mijn zon kon er niet tegenop
soms bevroren zelf mijn ruiten
er was niet meer helder door te zien
afgezonderd van alles daarbuiten
deed ik daardoor al die dingen misschien?
een lang en donker jaar verstreek
tot op een wel heel bijzondere dag
een donkere wolk opeens week
dat was het moment dat ik jou zag
je trotseerde ook de rest
en hielp me er doorheen
je deed zo ontzettend je best
mijn zon schijnt nu zelfs harder dan voorheen!
langzaam stapelden ze zich op
geen idee waar ze van af kwamen
maar mijn zon kon er niet tegenop
soms bevroren zelf mijn ruiten
er was niet meer helder door te zien
afgezonderd van alles daarbuiten
deed ik daardoor al die dingen misschien?
een lang en donker jaar verstreek
tot op een wel heel bijzondere dag
een donkere wolk opeens week
dat was het moment dat ik jou zag
je trotseerde ook de rest
en hielp me er doorheen
je deed zo ontzettend je best
mijn zon schijnt nu zelfs harder dan voorheen!
Reacties op dit gedicht
| ilona Sieben: | Zaterdag, augustus 31, 2002 21:47 |
| echt gaaaaaaf daar zal diegene voor wie dit geschreve is heel blij mee zijn tenminste dat zou ik zijn ;)!!kusss loontje | |
| darkstar: | Vrijdag, augustus 16, 2002 14:49 |
| dank je maya! | |
| MayadeBij: | Vrijdag, augustus 16, 2002 14:42 |
| Wat een Lief, mooi, fantasievol en beeldend gedicht is dit, vind ik... | |
Over dit gedicht
| Auteur: darkstar | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||