De basis van het leven
Wenend in het donker,
de radio op zijn hardst.
Lig je op bed,
nadenkend over de probemen.
Zijn ze echt wel zo groot,
of is da verbeelding?
Maar dan kom je tot het besluit,
dat wenen niet helpt.
Je veegt ze af en zegt tegen je eigen,
laat niemand merken dat het je zo'n pijn deed
en nog steeds doet.
Dus sta je op en ga je weer verder fun maken.
Dat is de basis van leven.
de radio op zijn hardst.
Lig je op bed,
nadenkend over de probemen.
Zijn ze echt wel zo groot,
of is da verbeelding?
Maar dan kom je tot het besluit,
dat wenen niet helpt.
Je veegt ze af en zegt tegen je eigen,
laat niemand merken dat het je zo'n pijn deed
en nog steeds doet.
Dus sta je op en ga je weer verder fun maken.
Dat is de basis van leven.
Reacties op dit gedicht
| Marten: | Maandag, augustus 26, 2002 00:39 |
| Lijkt op vluchtten...Mooi gedicht! Sterkte Marten |
|
| tom1984: | Zaterdag, augustus 24, 2002 18:07 |
| Ik herken in menig woord het vlaamse woord... praten tegen je eigen ;-) leuk zo simpel is het natuurlijk niet.. maar als sommige mensen die handleiding zouden volgen, zouden ze zich al een stuk beter voelen greets tomtje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: gina.m | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 18 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||