je stapte uit et leve
je stapte uit het leven
als ik er aan denk beging ik weer te beven
die tranen beginnen weer te stromen
ik weet niet wat er verder nog zal komen
je stapte uit het leven voor altijd
en da is een hele lange tijd
je zal nooit meer naast me staan
we zullen nooit meer samen kijken naar de maan
je bent er nu niet meer
en dat denk ik keer op keer
maar ik kan het nog steeds niet geloven
en dan komen al die tranen ook weer naar boven.
als ik er aan denk beging ik weer te beven
die tranen beginnen weer te stromen
ik weet niet wat er verder nog zal komen
je stapte uit het leven voor altijd
en da is een hele lange tijd
je zal nooit meer naast me staan
we zullen nooit meer samen kijken naar de maan
je bent er nu niet meer
en dat denk ik keer op keer
maar ik kan het nog steeds niet geloven
en dan komen al die tranen ook weer naar boven.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, augustus 20, 2002 23:14 |
| laat je tranen maar stromen, allemaal voor hem, zeg gewoon 'ik zit een beetje klem, kun je even tot gedachte komen?' groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jessica springvloed | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 19 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||