ik, een eiland
Ik ben een eiland
omringd door een grote oceaan
een vredig en rustgevend eiland
waar alles in evenwicht leeft
maar soms komt er een boot langs
die de harmonie verstoort
hij komt zomaar ongevraagd
een stukje vasteland brengen
hij blijft even op mijn eiland en bijna ben ik hem gewoon
maar boten willen varen dus blijven ze niet lang
en als die boot weer weg is
blijven zijn sporen achter
soms word ik zelf een boot
en ga weg van mijn eiland
op zoek naar vasteland
om er even aan te meren
dan is het moeilijk om mijn eiland weer terug te vinden
varend doorheen die oceanen
al die vreugde en tranen
en steeds weer meer je ongewild aan op het vaste land
dan vraag ik mij af of mijn eiland wel bestaat
of was het alleen maar een droom
dat eiland in die grote oceaan
die harmonie in al die chaos
omringd door een grote oceaan
een vredig en rustgevend eiland
waar alles in evenwicht leeft
maar soms komt er een boot langs
die de harmonie verstoort
hij komt zomaar ongevraagd
een stukje vasteland brengen
hij blijft even op mijn eiland en bijna ben ik hem gewoon
maar boten willen varen dus blijven ze niet lang
en als die boot weer weg is
blijven zijn sporen achter
soms word ik zelf een boot
en ga weg van mijn eiland
op zoek naar vasteland
om er even aan te meren
dan is het moeilijk om mijn eiland weer terug te vinden
varend doorheen die oceanen
al die vreugde en tranen
en steeds weer meer je ongewild aan op het vaste land
dan vraag ik mij af of mijn eiland wel bestaat
of was het alleen maar een droom
dat eiland in die grote oceaan
die harmonie in al die chaos
Reacties op dit gedicht
| justme: | Zondag, augustus 25, 2002 22:58 |
| Mijn boot ligt vast denk ik, maar ik lig ben hier graag. Mooi gedicht. | |
| Jacobs Ivan: | Zondag, augustus 25, 2002 22:02 |
| heel sterk gedicht !! | |
Over dit gedicht
| Auteur: zeesce | 
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||