Zo alleen...
alles om me heen is wazig... door de tranen die ik huil
k' Voel me alleen op de wereld, alsof niemand me begrijpt... alsof heft niemand kan schelen wat er met me gebeurt, niemand behalve 1
en zelfs die 1 is nu weg...voorgoed... mijn beste vriend
We beleefden veel plezier tesamen, 'k voelde me goed bij jouw
'k vergat al men zorgen,al men verdriet en hoop verlangen... alles vervaagde wanneer ik in je buurt was
Alles is weg allles is veranderd... 'k moet me aanpassen volgens jou...'k moet verderleven... maar wat zou ik moeten doen als alles waar ik voor leefde nu weg is...?
weet er iemand een antwoord want anders heeft mijn leven geen zin...
k' Voel me alleen op de wereld, alsof niemand me begrijpt... alsof heft niemand kan schelen wat er met me gebeurt, niemand behalve 1
en zelfs die 1 is nu weg...voorgoed... mijn beste vriend
We beleefden veel plezier tesamen, 'k voelde me goed bij jouw
'k vergat al men zorgen,al men verdriet en hoop verlangen... alles vervaagde wanneer ik in je buurt was
Alles is weg allles is veranderd... 'k moet me aanpassen volgens jou...'k moet verderleven... maar wat zou ik moeten doen als alles waar ik voor leefde nu weg is...?
weet er iemand een antwoord want anders heeft mijn leven geen zin...
Reacties op dit gedicht
| Elientje: | Zondag, augustus 25, 2002 22:12 |
| Erg voor je wat je overkomen is! Ik weet ongeveer hoe je je voelt. Maar ik denk dat je toch gewoon verder moet... Sterkte! Liefs, Elien | |
Over dit gedicht
| Auteur: funkynessje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 25 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||