Eenzaam
Ik wenste dat ik de tijd terug kon draaien,
terug naar het moment
dat je me in je armen nam
en lieve woordjes in mijn oor fluisterde.
Je me zacht op mijn lippen kuste...
Maar het gaat
en kan ook niet.
Nu ben ik alleen,
en neemt de eenzaamheid
mij in haar macht,
geleidelijk aan...
tot de liefde is vergaan...
*bijtje*
terug naar het moment
dat je me in je armen nam
en lieve woordjes in mijn oor fluisterde.
Je me zacht op mijn lippen kuste...
Maar het gaat
en kan ook niet.
Nu ben ik alleen,
en neemt de eenzaamheid
mij in haar macht,
geleidelijk aan...
tot de liefde is vergaan...
*bijtje*
Reacties op dit gedicht
| aphrodite: | Dinsdag, september 17, 2002 19:38 |
| Werd er even stil van. Zeer herkenbaar gevoel.Mooi geschreven ook.Liefs xxx | |
Over dit gedicht
| Auteur: Fluffy | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||