Eenzaam
Soms voel ik me zo alleen en eenzaam
Niets is voor mij dan nog aangenaam
Ik heb dan het idee alleen te zijn
En dat doet me dan zo'n pijn
Dan kan ik wel janken van verdriet
Maar er is toch niemand die het ziet
Ik wil dan weg kruipen in een hoekje
Mijn tranen uitvegen met een zakdoekje
Even helemaal niemand om me heen
Even helemaal alleen
Zodat ik alles op een rij kan zetten
En even nergens op hoef te letten
Na een tijdje in dat hoekje te hebben gezeten
Ben ik de eenzaamheid weer vergeten
Niets is voor mij dan nog aangenaam
Ik heb dan het idee alleen te zijn
En dat doet me dan zo'n pijn
Dan kan ik wel janken van verdriet
Maar er is toch niemand die het ziet
Ik wil dan weg kruipen in een hoekje
Mijn tranen uitvegen met een zakdoekje
Even helemaal niemand om me heen
Even helemaal alleen
Zodat ik alles op een rij kan zetten
En even nergens op hoef te letten
Na een tijdje in dat hoekje te hebben gezeten
Ben ik de eenzaamheid weer vergeten
Reacties op dit gedicht
| tha lill kim: | Dinsdag, september 03, 2002 20:51 |
| mooi gedichtje... ik weet wat je voelt... ik ken het erg goed... liefs kim |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Moniek* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 01 september 2002 | ||
| Thema's: | ||