| Erna Muermans: | Donderdag, september 12, 2002 22:20 |
| ja we kregen een vrije wil... de mens beslist wat hij doet , welk pad hij nemen wil maar binnenin weet hij welke weg de weg van de schepper is... hij leert vaak zijn lesje niet...en dan keert het telkens terug maar hij beslist zelf..hij heeft een vrije wil Enneke(Erna) |
|
| louise: | Donderdag, september 12, 2002 21:16 |
| onkruid is pas onkruid wanneer het je in de weg zit heel mooi omschreven liefs louise |
|
| wijnand.: | Donderdag, september 12, 2002 17:23 |
| dit gedicht geeft me een herfstgevoel Prachtig geschreven |
|
| Roxette: | Donderdag, september 12, 2002 16:10 |
| bedroevend mooi... | |
| fantasy: | Donderdag, september 12, 2002 14:55 |
| Je gedicht komt droevig over, jammer dat er geen rozen groeien, Ik wens je een veld vol rozen toe. Liefs, Fantasy |
|
| christina: | Donderdag, september 12, 2002 09:58 |
| onkruid kan vaak zo mooi zijn liefs christa |
|
| MayadeBij: | Donderdag, september 12, 2002 09:32 |
| Hmm, ik vind onkruid Lief! (het is 't enige wat nog enigszins bloeit op mijn dakterras) (in overvloed inderdaad) Kus! | |
| soesa: | Donderdag, september 12, 2002 09:05 |
| mooi gedicht, wel melancholisch vind ik, maar zet je wel aan het denken, ik proef ook een beetje een achterliggende waarheid. Kus SOesa | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 12 september 2002 | ||
| Thema's: | ||