De kleur van haat
Ik sla groen uit
terwijl ik blauw kleur
door jouw zwarte slagen
die mijn hart rood doen bloeden.
Ik zie violet van jaloezie
op mensen van diverse kleuren
gehuld in een wit gewaad
van zilveren zorgeloosheid.
Een gouden grijns
spuwt oranje vuur van sarcasme
en terwijl de gele lava van woede in me uitbarst,
kleurt bronzen teleurstelling mijn gevoelens indigo.
Vergezeld van edele metalen e schaduwkleuren komt de regenboog schoorvoetend op me af,
steeds dichterbij, me uiteindelijk opslokkend
en ik val in een kleurloos gat,
blij dat samen met mij de kleuren verdwenen zijn.
Reacties op dit gedicht
| DrieGeetjes: | Maandag, september 16, 2002 22:31 |
| Dat varkentje heb je kleurrijk gewassen. *knipoogie!* Jo. ;o)xâ„¢ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Tetraëder | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 september 2002 | ||
| Thema's: | ||