MET ZOVEEL REGEN DAT HET GIET
met zoveel regen dat het giet
ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer,
weer vullen, ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar en
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
de oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel bouwt zijn stenen door
het bevriezen van verdriet
ik ben het midden van mijn
wereld, niets gaat er langs
mijn heen, ik wil ontdooien
ook al lijk ik dan van steen
wil melker
18/09/2002
Reacties op dit gedicht
| lejaeghere rudi: | Woensdag, september 18, 2002 20:04 |
| Mooi, Wil, mooi. Goed ritme, goed rijm en herfstig (al weet ik niet of dit woord bestaat). Groeten. Rudi | |
| The Cowboy: | Woensdag, september 18, 2002 11:37 |
| Wil, natuurstenen, hebben meer gladde mooie kanten als de harde scherpe. blijf op zoek, en hou vast aan je eigen mooie kanten. G. |
|
| Roxette: | Woensdag, september 18, 2002 11:08 |
| triesig mooi....en ik kijk door je heen....zie nergens steen;) | |
| fantasy: | Woensdag, september 18, 2002 10:26 |
| Je gedicht is erg trachisch, hopelijk schijnt het zonnetje binnekort voor je. Liefs, fantasy |
|
| waterval: | Woensdag, september 18, 2002 08:33 |
| voor water hoef je zelfs niet te wachten op de regen,...hier ben ik al.... "hagel bouwt zijn stenen door het bevriezen van verdriet"...dat vind ik een pracht van een zin....en de rest ook natuurlijk.....;-)) |
|
| blommeke: | Woensdag, september 18, 2002 08:00 |
| gelukkig lijk je maar van steen :)) gedicht met een verdrietige toon,.... liefs Blom |
|
| free: | Woensdag, september 18, 2002 07:52 |
| mooi wil.... liefs ~((O))~ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 september 2002 | ||
| Thema's: | ||