EEN IJLE BLOEM OP HOGE WIND
een ijle bloem op hoge wind
geluiden waaien aan
de wind verdraagt de tonen
ze vertelllen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria.
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind
de dagen zijn uniek
in de uren klinkt het leven
zingen mensen nu het hoogste lied
of dirigeert een ander de muziek
wil melker
27/09/2002
Reacties op dit gedicht
| louise hulstein: | Donderdag, augustus 07, 2008 07:56 |
| mooi geschreven, super! Kan de muziek horen geweldig. | |
| Wolfje: | Donderdag, oktober 10, 2002 11:32 |
| De dagen zijn uniek, kleine dingen maken dagen groot. Jmmer dat velen er een routine van maken. liefs van Wolfje |
|
| Roxette: | Vrijdag, september 27, 2002 22:27 |
| mooie Wil, en vanaf de aria bloedstollend mooi, het veranderende rijmschema vind ik juist heerlijk uniek....en jij bent de dirigent;)) | |
| lenore: | Vrijdag, september 27, 2002 20:46 |
| Wil, Ik ken vele soorten muziek, harde techno tot Mozart en Brahms... De pop en hip-hop niet te vergeten... Maar niemand heeft me ooit iets laten horen zoals dit... Ik heb nog nooit de noten gelezen van dit soort partituur... Als An Sofie nog leefde zou ik het der vragen om het te spelen... Maar de piano zou het alleen maar vernielen... De stilte zal het beter spelen... Of misschien een rollende traan die even komt strijken... Kusjes | |
| Basje : | Vrijdag, september 27, 2002 15:45 |
| prachtig... | |
| Margaritha: | Vrijdag, september 27, 2002 13:16 |
| Heel mooi......en bedankt voor je lieve reactie bij mijn gedicht. Groetjes van Margaritha |
|
| Koelemij, Harold: | Vrijdag, september 27, 2002 12:33 |
| goedemiddag Heer Melker de groeten van mijn kanarie ja die luidt aan hief zijn aria gekeeld uit die kleine strot gedirigeert door de vogelzaadjes in zijn pot |
|
| Ria Overwater: | Vrijdag, september 27, 2002 11:31 |
| Zo mooi en ook weer zo waar... Liefs Ria |
|
| Albrecht Paul: | Vrijdag, september 27, 2002 10:51 |
| Met soms / soms op de laatste 2 regels kun je mijn verandering ook oplossen, ook om de laatste regel in te korten: soms zingt men om het hoogste soms speelt een ander de muziek |
|
| Albrecht Paul: | Vrijdag, september 27, 2002 10:45 |
| Dit is weer een heerlijke Melker! Een tekstparel vol kleuren en contrasten, met een pointe levenswijsheid. Jammer van het veranderde rijmschema aan het einde. Ik stel dit voor: in de uren klinkt het leven dagen en mensen zijn uniek nu eens zingt men om het hoogste dan weer bepaalt een ander de muziek Leuk werkje, Wil. Met mijn correctie mag-ie naar PA, dan zal ik je daar sparen ;-) |
|
| louise: | Vrijdag, september 27, 2002 10:24 |
| ben het helemaal met anastacia eens:) liefs louise |
|
| Ana (stacia): | Vrijdag, september 27, 2002 09:52 |
| Ritme en woorden in perfecte harmonie. Dit leest eerst als een trein om daarna nog eens heel rustig te herbeginnen. Mooi! liefs ana |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 27 september 2002 | ||
| Thema's: | ||