Non-fictie, maar dan in 't echt.
Non-fictie, maar dan in 't echt.
Jonge jongen, jongeman,
dans maar weer
tussen leugen en illusie.
Het is makkelijk
leven zo.
Dop je boontjes
in haar sop
van wilde haren
genoeglijk keuvelen
's middernachts.
Kus haar het lijf
ronduit de kleren.
Zuig haar
uit je duim,
want denken is je doodskist.
'La vie
en rose',
of je lievelingskleur.
Is het niet?
Is het niet leven zo?
Reacties op dit gedicht
| aseos: | Woensdag, oktober 02, 2002 19:57 |
| ik ben echt weer diep onder de indruk, hoe doe je dit toch!? kus soesa | |
| free: | Woensdag, oktober 02, 2002 15:48 |
| hmm wel eerlijk..... liefs |
|
| MayadeBij: | Woensdag, oktober 02, 2002 13:26 |
| Uhm, het leven kan ook simpel zijn, als je bepaalde definitieve keuzes maakt, denk ik, | |
| Koelemij, Harold: | Woensdag, oktober 02, 2002 12:09 |
| aan het twijfelen charles kom kom |
|
