De storm gaat eindelijk liggen..
De storm gaat eindelijk liggen..
Na jarenlang verdriet en pijn,
verwarring en onzekerheid,
stormen woeddend door je hoofd
Is nu eindelijk je tijd gekomen
een nieuwe deur gaat voor je open
je voelt je klaar nu voor de dood
De moed om leven is verdwenen
liefde, vriendschap, vergingen allebei
niks houdt je nu nog langer tegen
Lieve meid, mijn zegen heb je
ik zal je keuze wel aanvaarden
als je echt niet anders kan
Ik zal je nooit of nooit verwijten
dat je die weg bent gegaan
maar ik hou van je en zal je missen
Hopelijk tot ziens..
-05.10.2002-
Reacties op dit gedicht
| Chippy: | Woensdag, oktober 09, 2002 11:25 |
| mooi hoor..... Cartooneken... Echt ff snik snik... Kop op...Chippy |
|
| Robski: | Zaterdag, oktober 05, 2002 20:58 |
| Wauw schattie.. aangrijpend geschreven.. goed gebracht.. en ik deel die mening ook wat dat betreft... Een goed ding dat 't echter fictief is, dit gedicht.. maar heel mooi gebracht.. Liefssssss Love you! miss u! *knufffffffxxxxxxx* Robje |
|
| small sea: | Zaterdag, oktober 05, 2002 19:04 |
| erg moi gedicht, erg begripvol, ik hoop dat je geen afscheid hoeft te nemne, maar wel goed dat wanner het moet je het zal aanvaarden, want afscheid is nooit fijn liefs joyce |
|
| flyingbabe: | Zaterdag, oktober 05, 2002 11:09 |
| begripvol gedicht ik hoop voor je mee dat je niet hoeft vaarwel te zeggen want afscheid is hard...maar als zij dit wil 'k ben blij dat je dit aanvaard sterkte, babe |
|
