Bezopen.
Bezopen.
Ik ben dronken weer,
sinds lang
en bij 't denken
- de geest vernauwd -
zinkt moed in schoenen
en klinkt weemoed in 't hoofd.
Ik heb gedronken weer,
van drank
en liefde, als vroeger
en vroeger. Ik verkrop
wat je me aandeed
om weer van je te houden.
Lege flessen
vol met tranen
en assen
in de assenbak.
Ik sterf nog eens,
voor jou en verleden.
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Dinsdag, oktober 08, 2002 10:20 |
| Hmm, herkenbaar inderdaad, alleen dat verkroppen gaat toch stukken beter als je nuchter bent, althans, bij mij dan toch, extra dikke Kus voor je vandaag! | |
| free: | Dinsdag, oktober 08, 2002 09:03 |
| o jee o jee....gaat t weer een beetje charly? heel mooi weer charles |
|
| Basje : | Dinsdag, oktober 08, 2002 01:54 |
| prachtig...ik had een minder gedicht in gedachten...deze is prachtig... p.s en dat voor een vlieg ;) hahaha |
|
| Sheena: | Dinsdag, oktober 08, 2002 01:23 |
| auwtschhhh ...... pijnlijk herkenbaar .... *proost* Sheen |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||