de hel
zijn ogen als vuur,zijn lichaam de hel
de stank van de drank maakt je onwel.
vreemd hoe twee personen bestaan,en dat
door de drank allemaal.
de ene keer een engel,de andere keer
een beest,wanneer is het
welletjes geweest?
de verslaving,het smachten naar meer,en
ik denk terug aan de tijd van welleer.
drank is altijd in je leven geweest
maar het bleef een periode gewoon een feest.
nu ik weet wie je het meest kan bekoren,
besef ik dat ik je voorgoed ben verloren.
dit is geschreven toen iemand me haar verhaal
deed,en jammer genoeg gebeurt het meer
en meer dat mensen gaan drinken..
de stank van de drank maakt je onwel.
vreemd hoe twee personen bestaan,en dat
door de drank allemaal.
de ene keer een engel,de andere keer
een beest,wanneer is het
welletjes geweest?
de verslaving,het smachten naar meer,en
ik denk terug aan de tijd van welleer.
drank is altijd in je leven geweest
maar het bleef een periode gewoon een feest.
nu ik weet wie je het meest kan bekoren,
besef ik dat ik je voorgoed ben verloren.
dit is geschreven toen iemand me haar verhaal
deed,en jammer genoeg gebeurt het meer
en meer dat mensen gaan drinken..
Reacties op dit gedicht
| libel: | Maandag, november 22, 2004 10:30 |
| Heel goed beschreven, drank maakt inderdaad meer kapot dan je lief is.... Groet, libel |
|
| Ton Rijkers: | Donderdag, oktober 10, 2002 22:13 |
| Hoi Dominique, Ja...mensen doen elkaar heel veel aan...jammer want het had zo fijn kunnen zijn.En dat door de drank....verschrikkelijk.... Groetjes, Ton |
|
| Hans Winter: | Donderdag, oktober 10, 2002 01:12 |
| moeten missen wat je niet nodig hoort te hebben maakt een mens verloren gelopen. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dominique | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 08 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||