“Voor het leven…”

Vanaf het begin wou ik je verwennen
van kop tot teen moest ik je verkennen
doch dit erotisch tintje
moest ik naar jou toe bekennen

We houden beiden van ruzie
doch dit is geen illusie
gevoed door onafgebroken vriendschap
mengen onze hersenen als een fusie

Wanneer ik naast je zit
weet ik dat ik je niet bezit
dit misverstand lach je weg
met je glanzende gebit

Soms vecht je met eenzaamheid
ook al heb je een onverwoestbare verdraagzaamheid
soms zal je moeten toegeven
en leven in droevige somberheid

Soms doe je me pijn
ben je zo bitter als azijn
doch met je leuke haren
heb je veel weg van een zacht konijn

Soms kan je lekker koken
terwijl de rat zit te roken
ga jij met je kleine handjes
mij met spruiten bestoken

Het heeft geen zin
dat ik je verder bemin
jij blijft de eeuwige en pijnlijke
gefrustreerde en zelfs kwaadaardige koningin

Toch zal ik mezelf nooit vergeven
wanneer ik naar je kijk zonder schudden en beven
zal ik bij mezelf denken
‘zou ze ooit om mij geven?’