MET SCHOENEN ZWAAR VAN AFSCHEID
met schoenen zwaar van afscheid
je bent niet meer
weer hangt de dood
te schemeren totdat
de dag gaat sterven
we hebben haar ontkleed
ontdaan van waardevolle zaken
de kou kwam later over ons
toen de stilte weer ging praten
we rilden toen het licht
steeds minder kleurde
we wachtten tot het zwart
uiteindelijk het wit afkeurde
we zijn gegaan met
schoenen zwaar van afscheid
de stemmen klonken zacht
we liepen samen door de nacht
wil melker
22/10/ 2002
Reacties op dit gedicht
| Roxette: | Dinsdag, oktober 22, 2002 21:53 |
| samen.... kun je meer aan dan alleen... en wordt het donker ineens lichter liefs Rox |
|
| lenore: | Dinsdag, oktober 22, 2002 21:49 |
| Wil, bang in het donker, dat je iemand erbij nodig hebt? Ik geef je er wel gelijk in dat met zen tweetjes veel leuker is.... kusjes Lotte |
|
| Steven Vermeulen: | Dinsdag, oktober 22, 2002 20:04 |
| zolang het samen gebeurd, kan de nacht toch niet meer stuk? | |
| xxx jan xxx: | Dinsdag, oktober 22, 2002 19:11 |
| En die gaat voorlopig alleen maar langer duren. mooi toch?! xxx jan xxx |
|
| jackyXXX: | Dinsdag, oktober 22, 2002 12:19 |
| Laat mij je dragen door die zware nacht, ik beloof je doe dit met al mijn kracht. Laat mij je nieuwe kleuren geven, al is het maar voor heel even. Laat mij je verlichten, je overweldige en me tot je richten. Alles zal weer helder wit worden, en je in extase brengen naar andere oorden. jackyXXX |
|
| Koelemij, Harold: | Dinsdag, oktober 22, 2002 11:30 |
| Hey Heer melker(t) haha probeer eens een politiek gedicht of ging dit over de lpf |
|
| free: | Dinsdag, oktober 22, 2002 08:17 |
| prachtig weer wil..... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 22 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||