de tranen in mijn ogen
vervormen je gezicht
zo helder als ik je zag
zo vaag ben je nu
het zweet in miijn handen
vervagen je gelaat
de zenuwen in je stem
veranderen je woorden
als jij tegen mij praat
door de waas van mijn tranen
zie ik niets
behalve angst
dat ik zonder jou verder moet
maakt me nog 't bangst
| natascha joyce: | Woensdag, oktober 30, 2002 11:56 |
| mooi gedicht. Die gevoelens heb je echt mooi uitgedrukt. Maar geef niet op ooit komt er weer die zonneschijn in je leven! Kus Natascha Joyce |
|
| Iejoor: | Woensdag, oktober 30, 2002 10:32 |
| Sterkte lieverd...krachtig en aangrijpend gedicht. Je weet je talent geod te brengen.... | |
| Auteur: m.s | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||