IK STREEL JE HUID
ik streel je huid
maar het liefst
wil ik strelen
wie je bent
wat je denkt
de blik die je
me schenkt
ik proef je in
de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zo dat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw smaak
je streelt mijn tong
je allure heeft
bewondering alom
ik wandel in
je schaduw
want de zon
stooft geuren
ik pluk de kleuren
die het uur ons geeft
wil melker
09/11/2002
Reacties op dit gedicht
| Anouck ( Almost me): | Dinsdag, november 12, 2002 12:13 |
| Hmmmmm....Ik geniet. Prachtig dit Wil. Liefs, Anouck |
|
| waterval: | Zaterdag, november 09, 2002 20:27 |
| met dit soort van gedichten blijf je natuurlijk last hebben van mijn reacties....;-))) Schitterend..... |
|
| jackyXXX: | Zaterdag, november 09, 2002 15:53 |
| Wat een heerlijke man ben jij, woorden zo mooi als de ierse vallei. Door de zon alle kleuren waargenomen, samen met jou in mijn stoutste dromen. Smaak,door de streling van mijn tong, warmte,dat diep bij mij binnendrong. jackyXXX |
|
| Rep: | Zaterdag, november 09, 2002 08:07 |
| een strelende gedachte.... Rep |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 09 november 2002 | ||
| Thema's: | ||