Ochtendminnen.
Ochtendminnen.
Ware liefde lijkt maar in me te trekken
met het zweet dat ik 's nachts zweet,
onder jouw lakens, naast jouw
heet element: huid: heerlijk, hemels.
Ware liefde is maar met ontwaken,
wanneer geur pas echt zijn waarde kent,
stank geen stank is, ik je kussen kan
ongeacht je adem. Hooggeachte adem.
Als dan, wanneer je flat, klein paradijs,
het raakpunt is van zonnestralen
en de boog der aarde; wanneer
einde en begin van eender welk etmaal
de cirkel sluiten; wanneer alleen
wekkergeluiden perfectie nog in de weg staan,
als dan, wanneer liefde wonderlijk waar is,
als dan, 's ochtends, wil ik altijd van je houden.
Reacties op dit gedicht
| Laurens Windig: | Vrijdag, november 15, 2002 16:06 |
| Zeker prachtig! | |
| wijnand.: | Vrijdag, november 15, 2002 06:50 |
| prachtig | |
| voske: | Vrijdag, november 15, 2002 01:35 |
| Toppertje Charlie.Die zwierigheid van jou valt niet te evenaren.Nu vind ik het wel dubbel jammer dat ik alleen lig,ik wil zo'n ochtend ook. ;o)) groetjes,voske |
|
| The Wizard Of Lightning: | Vrijdag, november 15, 2002 01:12 |
| :o) | |
| donan gallagher: | Vrijdag, november 15, 2002 01:06 |
| herkenbaar goed gevoel, die heerlijke ochtendgloren... | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 november 2002 | ||
| Thema's: | ||