THUIS IS VERTROKKEN
thuis is vertrokken
het huis telt
de stappen
kraakt zijn trappen
in het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
de tafel is oud
een bank droomt
gerieflijke plooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis staat te koop
wil melker
20/11/2002
Reacties op dit gedicht
| flyingbabe: | Dinsdag, november 19, 2002 20:42 |
| hm thuis...zoveel herinneringen..het moet zwaar zijn om je eigen thuis te verkopen een stuk van je verleden is daar achter gebleven..mooie maar ook andere herinneringen...samen zoveel dingen daar meegmaakt..en dan het verkopen...ik begrijp wat je wil bereiken..k vind het dan ook prachtig en een beetje droevig van je... knuff, babe |
|
| lejaeghere rudi: | Dinsdag, november 19, 2002 12:58 |
| Het doet mij qua gegeven denken aan mijn gedicht 'BOUWVAL'. Maar dan op zijn Wil Melkers. Het is leuk een gedachte op een andere manier verwoord te zien. Graag gelezen. Groetjes. Rudi | |
| wijnand.: | Dinsdag, november 19, 2002 10:21 |
| wat is de naam van je makelaar misschien ga ik hem wel kopen |
|
| jackyXXX: | Dinsdag, november 19, 2002 08:05 |
| Herinneringen...uit het verleden, neem je mee naar het heden. Iets achterlaten waar je leven lig, in al zijn oudheid....zo prachtig. Afscheid nemen valt altijd zwaar, in je gedachten...onvervangbaar. jackyXXX |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2002 | ||
| Thema's: | ||