Verdwalen..
Verdwalen..
Verdwalen
In straten zonder einde
In een mengeling
Van licht en duisternis
Verdwalen
In de woorden
Die mijn oren
Toevallig bereikten
Verdwalen
In de stilte
Die je uitstraalt
Naar mij toe
Verdwalen
In een onbekende wereld
Doelloos dwalen
Heel alleen
Verdwalen
In de doolhof
Die mijn hart afschermt
Van alle kwaad
Verdwalen
Zonder iemand
Om me te helpen zoeken
Naar mezelf
-29.11.2002-
Reacties op dit gedicht
| Robski: | Vrijdag, november 29, 2002 18:48 |
| Lees jij mijn gedichtje "stukjes van jou" nog maar eens.. die gaat ook voor jou op... je staat er echt n i e t alleen voor.. onthou dat goed.. Geef jezelf ook wel de tijd om jezelf te vinden.. je geraakt er wel... liefs *knuffffffff* xxx ikke |
|
| Iejoor: | Vrijdag, november 29, 2002 17:22 |
| Verdwalen zal je niet...we hebbben lintjes voor je opgehangen, die je volgen moeten... De lintjes zijn de liefde en de steun, die wij je geven... Keep Strong, liefs chiara. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 29 november 2002 | ||
| Thema's: | ||