Gedichten-Freaks
Zoeken
Nieuws
Wie doet wat
Aanmelden
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Aanmelden
Wachtwoord vergeten?
Nog geen account? Registreer!
Registreren
×
Velden met een astriek (*) zijn verplicht!
Je schrijversnaam/gebruikersnaam*
Wachtwoord*
Bevestig wachtwoord*
E-mailadres*
Webadres
Geboortedatum
Land*
Selecteer je land
Nederland
België
Anders
Hoe heb je ons gevonden?
Ik wil per mail op de hoogte worden gehouden van leuke aanbiedingen van de Gedichten-Freaks en partners.
Registeren
Wachtwoord vergeten
×
Email adres
Versturen
door de mist heen
door de mist heen
kon ik je gedaante ontwarren
gebroken stond je daar
en ik kon niets doen
door de mist heen
lieten tranen zich vallen
en ik stond daar maar
en kon niets doen
door de mist
kon ik niet zien
hoeveel je verdriet had
en ik had een wee gevoel
hier vanbinnen in mijn kop
spelen die beelden nu nog voor me
door mezelf dingen in te fluisteren
voel ik me goed
ik voel het zwart in me knagen
en ik ben bang terug te vallen
ik ben bang
weer maanden van verdriet te hebben
als ik het niet goed praat
door dingen toe te fluisteren
had ik je kunnen helpen
maar ik wist het niet
door dingen toe te fluisteren
had ik je door de
mist heen kunnen vragen
hoe het nu verder moet
uitgedaagt door karin
Reacties op dit gedicht
£lfje vindt het leuk als je reageert op dit gedicht
Nog geen account bij Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Registreren en plaatsen
karin jansen
:
Vrijdag, november 29, 2002 22:26
wauw ... echt heel droevig gedichtje ...
heel mooi hoor!
Over dit gedicht
Auteur:
£lfje
Gecontroleerd door:
christina
Gepubliceerd op:
29 november 2002
Thema's:
[Verdriet]
[Verdriet]
[Verdriet]