WAARMEE HET BLOOT WEER ROZE KLEURT
waarmee het bloot weer roze kleurt
rank en stralend
in het dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot
liefde is het aura
waarin de vormen zijn gevat
het schilderij is in een ziel verpakt
wil melker
02/12/2002
Reacties op dit gedicht
| aseos: | Maandag, december 02, 2002 15:45 |
| zalig weer wil, liefde is alle kleuren! kus soesa | |
| margot: | Maandag, december 02, 2002 15:31 |
| prachtgedicht,vooral de laatste strofe liefs,margot |
|
| DrieGeetjes: | Maandag, december 02, 2002 14:47 |
| Ik heb nu de neiging om het schilderen te proberen, Wil. Maar dat zal ik de wereld maar niet aandoen. Ik lees liever jouw schilderijën, i.p.v die poppetjes met bezemstelen. *knipoog!* Jo. ;o)x |
|
| Jeffry: | Maandag, december 02, 2002 10:43 |
| Dit gedicht ademloos gelezen, met de vraag: "Als dichters nu allemaal zullen sterven?" Wat een trieste wereld zal het dan zijn, mooi geschreven Wil, hoed af...;-) |
|
| jackyXXX: | Maandag, december 02, 2002 08:14 |
| Schaduwen bewegen tegen de witte muur, hartstocht...in het nachtelijke uur. Kleuren...geschilderd op een doek, gedichten... geschreven in een boek. Een aura... omringt met zachte pastelkleuren, verpakt in roze geuren. jackyXXX |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 02 december 2002 | ||
| Thema's: | ||