Stil verdriet van liefde
Waar mijn hart om warmte schreeuwt
wordt een liefde doodgezwegen
in tranen ruw verdronken
om geen stiltes te doorbreken
Waar mijn stem de woorden spreekt
die niemand horen kan
is er geen mens die mij kan zeggen
wat ik steeds opnieuw moet horen
Waar gedachten worden verbroken
om een verlangen op te dringen
word ik langzaam hard verscheurd
door ogen die mij niet zien
Waar mijn handen woorden schrijven
die nooit gelezen worden
voert mijn hart een stille strijd
tot ik hoe dan ook bezwijk
Reacties op dit gedicht
| jloriem: | Dinsdag, december 28, 2004 20:22 |
| echt prachtig voor een persoon die da verdrietig is | |
| Belle84: | Woensdag, december 25, 2002 21:00 |
| sjiek!!!Echt pakkend! xxx, karen |
|
| melijsje: | Vrijdag, december 06, 2002 14:43 |
| jammer dat er dingen zijn die niet in mijn macht liggen. ik zou zoveel voor mijn liefste jook willen doen, je verdient het duizendmaal! tot de oneindigheid je bent de beste mens die ik ken. wie wil er jou niet zijn/haar liefde schenken |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Jook | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 06 december 2002 | ||
| Thema's: | ||