Ik zie je ...
Ik zie je nu elke dag.
Ik zie je in men dromen.
Ik zie je uit het duister komen.
Maar waarom zie ik nooit je lach ?
Is het een voorteken ?
Elke keer ik naar je grijp verdwijn je weer.
Maar waarom kan jij me dan kan troosten, keer op keer ?
Het doet me pijn , alsof ze een mes in je hart steken .
'k Wil je nog eens zo graag vastnemen.
Je troosten als de tranen over je wangen rollen.
Of gewoon weer in je tuin rollebollen.
Kan dat echt niet meer;is het echt gedaan met jouw leven ?
Misschien moet ik er eens bij stil staan.
En blij zijn , dat je in men dromen er nog bent
Dat je me nog altijd kent
Het gene wat ik nu weet is dat echte vriendschap zal nooit vergaan ...
Ik zie je ...
(Joppe'ke , kmis u nog altijd even hard
laura'tje ==> ik heb het bewijs dat vrienschap eeuwig blijft bestaan ...)