Angst voor het licht..
Angst voor het licht..
Laat mij in een duister hoekje kruipen
Waar niemand mij kan ziet zitten
Zodat ik me kan verbergen
Dat niemand mijn tranen ziet
Niemand hoeft te weten
Hoe bang ik nu wel ben
Van hoe jij zal reageren
Als je weet hoe ik me voel
Want ik moet groot en sterk zijn
Moet het positieve zien
Niet telkens in putten glijden
Zodat de zon verdwijnt
Laat mij in het donker zitten
Mijn tranen hoef je niet te zien
Ik ben groot en sterk en levenslustig
Alleen wat bang voor licht misschien
-13.12.2002-
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zondag, december 15, 2002 00:17 |
| buiten gezien zijn door degene die je aan kan raken, hoe houd je dat uit. beetje sterkte, hans |
|
| maneschijn: | Zaterdag, december 14, 2002 11:43 |
| lieve meis... ik ga niet veel zeggen over de inhoud... je weet vast wel wat ik zou willen zeggen, en als je dat niet doet, lees dan gewoon ff hieronder, en dan kom je dr ook wel achter... ;)... maar over de vorm wilde ik nog ff kwijt... jammer dat je je gedichten voor die wedstrijd al hebt moeten insturen... anders zou deze zeker in mijn top vijf zijn voorgekomen!!! heel veel liefs x moi |
|
| Booya: | Zaterdag, december 14, 2002 01:10 |
| Dit vind ik nu een heel mooi gedicht, omdat ik denk dat het heel persoonlijk is.. Niet veel mensen durven zich zo bloot te geven met woorden, dat vind ik nou hardstikke positief! -x- |
|
| Robski: | Vrijdag, december 13, 2002 23:25 |
| Je *moet* niks, maar probeer zoveel licht door te laten als wat je kan hebben.. en probeer dat langzaamaan steeds iets meer te laten worden.. schat ik weet ook dat 't tijd nodig heeft.. en dat heb ik ook echt wel over voor je.. we lopen de weg samen.. weet je nog.. pak dan in ieder geval mijn hand.. zelfs als je bang in dat hoekje zit.. en laat me je in ieder geval een beetje warmte voelen... Hou van je.. xxx Robje |
|
| Iejoor: | Vrijdag, december 13, 2002 22:46 |
| Lieve Marthe, Niemand...die ooit gezegt heeft, dat je niet in dat hoekje mocht zitten...maar zoveel, die je eruit willen trekken. Niemand die je dwingt, positief te zijn, slechts de wens, opnieuw, om je positiever te zien... En toch blijven we je nemen zoals je bent, maar willen we je helpen... Alleen in een hoekje is oke, maar vergeet niet, dat we je zullen halen, uit voorzorg.... heel veel liefs, Chiara. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2002 | ||
| Thema's: | ||