Eenzaam
Ik zit aan de open haard
op het rode vloertapijt
mijn benen gekruisd
mijn oren zo koud
Ik staar naar de oranje vlammen die speelse bewegingen maken
stukjes as springen in mijn ogen
een traan ontsnapt
Ik verwarm mijn handen boven het vuur
Ik voel hoe mijn lichaam stilaan warmer wordt
een warme gloed stijgt van mijn voeten tot in mijn hoofd
Alleen mijn hart krijg ik niet warm
want jij hebt het daarnet bevroren
op het rode vloertapijt
mijn benen gekruisd
mijn oren zo koud
Ik staar naar de oranje vlammen die speelse bewegingen maken
stukjes as springen in mijn ogen
een traan ontsnapt
Ik verwarm mijn handen boven het vuur
Ik voel hoe mijn lichaam stilaan warmer wordt
een warme gloed stijgt van mijn voeten tot in mijn hoofd
Alleen mijn hart krijg ik niet warm
want jij hebt het daarnet bevroren
Reacties op dit gedicht
| *elycia*: | Maandag, december 16, 2002 16:03 |
| heel erg mooi, begrijp precies wta je bedoelt, het is net uit met mijn vriend, en het is zo moeilijk he, sterkte, kusje elycia | |
| Hans Winter: | Zondag, december 15, 2002 22:41 |
| een hart is alleen te verwarmen door een ander. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: belleroosje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 december 2002 | ||
| Thema's: | ||