Niets
Ik ben niets, zou ook niet meer willen zijn.
Een toeschouwer langs de lijn.
Iemand die waakt over jou.
Als je slaapt met je diepe pijn.
Die je ’s morgens ontmoet,
gewoon langs de straat.
Gebukt onder menselijk leed,
je weet hoe dat gaat.
Zij die daar staat
met een bekertje in haar hand.
De man die daar ligt, uitgevochten
voor eer en land.
Ik ben niets,
Maar zou ze allen willen zijn,
om te voelen hun verdriet.
Het te kunnen stelen,
om zo mijn vreugde
met hen te kunnen delen.
Een toeschouwer langs de lijn.
Iemand die waakt over jou.
Als je slaapt met je diepe pijn.
Die je ’s morgens ontmoet,
gewoon langs de straat.
Gebukt onder menselijk leed,
je weet hoe dat gaat.
Zij die daar staat
met een bekertje in haar hand.
De man die daar ligt, uitgevochten
voor eer en land.
Ik ben niets,
Maar zou ze allen willen zijn,
om te voelen hun verdriet.
Het te kunnen stelen,
om zo mijn vreugde
met hen te kunnen delen.
Reacties op dit gedicht
| *Sofieke*: | Zaterdag, december 21, 2002 20:20 |
| Die niets is veel... en meer dan je wil toegeven... Meer dan je weet Meer dan je beseft Misschien goed als je dat nooit vergeet... |
|
| Iejoor: | Zondag, december 15, 2002 14:09 |
| Zeker mooi, maar je bent meer dan je denkt... liefs Chiara. |
|
| kimberlyke: | Zondag, december 15, 2002 10:53 |
| superlief van u ... mooi gedicht kimberly xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucas | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 december 2002 | ||
| Thema's: | ||