Ik vind helemaal niet de juiste woorden
maar dit gedichtje zal wel lukken
want wat ik hier probeer te verwoorden
is dat mn leven door jou niet meer kan mislukken
Het is zo raar
het "afscheid" komt eraan
het ligt best moeilijk, dat is waar
en je weet, geen afscheid zonder traan
Want moet je weten, lieve meid
ik ben me echt aan jou gaan hechten
en daarvan heb ik lang geen spijt
voor onze vriendschap zou ik vechten
Met je stem van zilver en je hartje van goud
ben je een talent en dat is echt waar
je bent zo iemand waar iedereen een beetje van houdt
en ik heel veel, geloof me maar
Ik wil je nooit verliezen daarvoor ben je veel te goed
als ik bij je ben al is het maar voor even
dan besef ik dat ook en krijg ik weer moed
want jij, jij ben mijn tochtgenoot voor heel mijn leven
Door dit te schrijven krijg ik traantjes in mijn ogen
ik ga je daar missen, dat je dat maar weet
ik ben je dankbaar dat ik je heb leren kennen mogen
Karolientje, jij bent zo iemand die ik nooit meer vergeet!