Mijn geloof verloren
Woorden kunnen snijden.
onverwacht, als een klap in je gezicht.
Je vraagt naar de waarheid,
maar wenst soms dat je dat niet deed.
mijn geloof in vrienden is weg.
mijn geloof in mezelf ben ik onderweg verloren.
Ik lieg niet meer tegen mezelf,
er dat doen er al genoeg in mijn plaats.
Dus hou ik me niet meer vast
aan de leugen die me door mn donkere tijd sleepte.
Mijn geloof in geluk.
Ook anderen kunne me niet meer overtuigen dat geluk bestaat
Plezier bestaat,
maar gaat voorbij.
Verdriet blijft,
je leert er gewoon mee leven.
Wordt een deel van je bestaan.
Maar geluk is slechts een illussie.
Om te vermijden dat ik op een dag besef
dat ik mn leven lang een leugen achter na streefde,
geef ik dat nu op.
Nu sleept niets of niemand me nog door mn donkere dagen.
ik wacht niet meer op het moment dat ze voorbij zijn.
Ik heb aanvaard
dat geluk nu eenmaal niet voor iedereen is weggelegd.
onverwacht, als een klap in je gezicht.
Je vraagt naar de waarheid,
maar wenst soms dat je dat niet deed.
mijn geloof in vrienden is weg.
mijn geloof in mezelf ben ik onderweg verloren.
Ik lieg niet meer tegen mezelf,
er dat doen er al genoeg in mijn plaats.
Dus hou ik me niet meer vast
aan de leugen die me door mn donkere tijd sleepte.
Mijn geloof in geluk.
Ook anderen kunne me niet meer overtuigen dat geluk bestaat
Plezier bestaat,
maar gaat voorbij.
Verdriet blijft,
je leert er gewoon mee leven.
Wordt een deel van je bestaan.
Maar geluk is slechts een illussie.
Om te vermijden dat ik op een dag besef
dat ik mn leven lang een leugen achter na streefde,
geef ik dat nu op.
Nu sleept niets of niemand me nog door mn donkere dagen.
ik wacht niet meer op het moment dat ze voorbij zijn.
Ik heb aanvaard
dat geluk nu eenmaal niet voor iedereen is weggelegd.
Reacties op dit gedicht
| @Kakien@: | Zondag, juni 15, 2003 17:04 |
| Geluk bestaat Maar je moet geluk in de kleine dingen zien... Sterkte -xxx- Katrienemien |
|
| Petra: | Zaterdag, december 21, 2002 00:54 |
| Oh, ik weet zo goed, wat je bedoelt en voelt. Maar ik heb het niet aanvaard, nog steeds niet. En zal dat ook nooit doen ook. Vechten moet hiertegen, geluk bestaat, echt, soms in hele kleine dingetjes, dan ben je gelukkig, misschien maar voor heel even, maar je ervaart dan een heel speciaal gevoel. Het geluk zit hem niet in het grote. Ook (meestal niet in mensen), maar er kunnen mensen op je pad komen, zomaar, al is het er maar 1, die begrijpt, luistert, aandacht geeft, |
|
| anne(14): | Vrijdag, december 20, 2002 20:31 |
| Geluk is wel voor iedereen weggelegd, alleen vind niet iedereen het even snel, daar moeten we bij helpen! En ik wil jou daar bij helpen, ik ben mijn geloof ook kwijt, maar toch wil ik je helpen! Mail me eens als je wilt praten. Dikke kus Anne |
|
Over dit gedicht
| Auteur: **droopy** | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2002 | ||
| Thema's: | ||