Zwarte hemel
Starend in het niets
de eeuwige leegte
gevuld met verdriet en angst
angst om mezelf te zijn
angst om te leven
angst om te vallen
vallen in de werkelijkheid
het leven
de liefde
zwart
zwarte hemel
En ik klamp me vast
aan de roze schemering
Ik sta op
en laat me zachtjes vallen...
de eeuwige leegte
gevuld met verdriet en angst
angst om mezelf te zijn
angst om te leven
angst om te vallen
vallen in de werkelijkheid
het leven
de liefde
zwart
zwarte hemel
En ik klamp me vast
aan de roze schemering
Ik sta op
en laat me zachtjes vallen...
Reacties op dit gedicht
| Jantje1513: | Zondag, januari 12, 2003 17:42 |
| Wees jezelf voor altijd want zonder jou ziet alles er veel anders uit! Miss ya... |
|
| hadassah: | Donderdag, januari 02, 2003 16:33 |
| angst het helpt je door het leven, het wijst je naar gevaar, teveel angst. het is misschien gevaarlijk. probeer het kwijt te raken. probeer het te overwinnen en je kan trots opjezelf zijn. |
|
| Jacobs Ivan: | Donderdag, januari 02, 2003 15:43 |
| mooi gedicht !!!! | |
| Zasan: | Donderdag, januari 02, 2003 14:22 |
| Erg mooie symboliek. Laat de roze schemering in je hoofd achter en begeef je naar de zwarte hemel. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Louine | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 02 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||