EN VERLEDEN WAT GEBEURT
en verleden wat gebeurt
ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar te huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij beviel
ik had toch niets om af te maken
blikken kunnen zwarter kijken
in het licht van alledag
dingen zijn niet wat ze lijken
denk maar anders en wacht af
wil melker
18/01/2003
Reacties op dit gedicht
| margot: | Zondag, januari 19, 2003 20:19 |
| verleden,anders denken ik wacht af een hele sterke Wil liefs,margot |
|
| lani: | Zaterdag, januari 18, 2003 16:19 |
| handen die groeien uit de muur zwart beweegt... angst streelt... ogen gesloten... dan voel je soms meer. :) x-x-x |
|
| hadassah: | Zaterdag, januari 18, 2003 15:02 |
| je moet je ogen openen, en je zult uit je problemen komen, maar je moet het eerst willen zien. | |
| Erna Muermans: | Zaterdag, januari 18, 2003 09:43 |
| droevig gedicht wil maar mooi beschreven groetjes Erna |
|
| ina: | Zaterdag, januari 18, 2003 09:36 |
| en beveil het de ogen dicht? mooi weer wil liefs ina |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||