op weg...
Ik heb m'n rugzak volgeladen
bruine boterhammen, stukken fruit
stevige schoenen aangetrokken
ik trek er even tussen uit.
Een kompas heb ik niet nodig
een uurwerk al evenmin
want waar ik naartoe ga
heeft plaats of tijd geen enkele zin.
Ik ga mijn eigen 'ik' verkennen
stap voor stap op ontdekkingstocht
ik neem de tijd, zal niks forceren
anders ga ik uit de bocht.
Ik moet de balast achterlaten
twijfel, zorgen, spijt en angst
maar heel wat moed bijeen rapen
want eerlijkheid duurt het langst.
In mijn zoektocht zou het kunnen
dat ik soms van mezelf schrik
't hoort erbij; als ik maar kan zeggen:
"Kijk eens, mensen, dit ben IK!"
Reacties op dit gedicht
| GlidingManta: | Donderdag, januari 23, 2003 08:57 |
| Jij zult niet van jezelf schrikken Kom nou lieverd, niet zo verward Ik ken niemand met zoveel mooie "ikken" en zoveel liefde in haar hart |
|
| pramodah: | Woensdag, januari 22, 2003 16:14 |
| het voornemen is al zogoed als het gedicht zelf....vruchtbare reis zou ik zeggen ........ liefs pramodah |
|
Over dit gedicht
| Auteur: meermin | 
|
|
| Gecontroleerd door: bevertje | ||
| Gepubliceerd op: 22 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||