Alsmaar gelukkig, blij en vrolijk,
zolang jij bij me bent.
Chagrijnig, bot, onredelijk,
Zodra ik denk, dat jij me jent.
Continu onekerheid, ben ik wel goed genoeg?
Door jou wordt het alsmaar beter, maar;
je hebt nog heel wat voor de boeg.
Horen wat je zegt is één,
het geloven is een tweede.
´t ene oor in, t andere oor uit,
wéér val ik je in de rede;
Maar doe ik alles écht wel goed,
kan het niet nóg beter?
En word je nog niet gek van me,
het gezeur, alle onzekerheden?
Steeds krijg ik bevestiging,
alles is goed zoals het is.
Maar toon alsjeblíeft geen verontwaardiging,
als ik me in mezelf vergis...