De masochist noemt het
de pijn der pijnen.
De junk noemt het
een goedkope trip.
De ontdekkingsreiziger noemt het
een voortdurende queeste.
De suïcidale noemt het
zijn einde.
Voor de dromer,
een nachtmerrie.
Voor de vluchtende,
een doodlopende straat.
Voor de claustrofoob,
een lift vastzittend
tussen de vierde en vijfde verdieping.
Voor de wijsgeer,
een filosofie zonder denkpatroon,
vragen of diepgang.
En voor mij, de pessimist,
ik noem het
de zwaarmoedigste melancholiek.
Maar de meeste mensen,
noemen het liefde.