het begint weer...
je hebt het weer voor elkaar...
je zweeft weer door me hooft...
hoe doe je dat toch elke keer...
ik ben gewoon weer ademloos...
ik heb je een hele poos niet gesproken...
maar het lijkt alsof het 3 dagen waren...
ik mis de dingen waarover we spraken...
alle dingen die ik je toevertrouwde...
nu weet ik even niet meer wat te doen...
ja het is zover, ik ben weer confused...
je brengt me hoofd weer wat op hol...
heb de hele nacht over je gepiekerd...
maar ik moet je laten gaan...
ik kan hier niet weer in opgaan...
je hebt me al zovaak laten vallen...
ik kan dat niet nog een keer aan...
ik zal er nu voor gaan vechten...
en me niet weer laten verlijden...
hoeveel lieve woorden je ook zegt...
ik sta nu volkomen in me recht...
Over dit gedicht
| Auteur: Nance | 
|
|
| Gecontroleerd door: Iejoor | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2003 | ||
| Thema's: | ||