JE AAIDE BOMEN LANGS HUN BAST
je aaide bomen langs hun bast
ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf
wil melker
19/02/2003
Reacties op dit gedicht
| sundance: | Vrijdag, maart 07, 2003 20:53 |
| heel erg mooi weergegeven inderdaad de liefde voor de nederlandse taal.. |
|
| Erna Muermans: | Donderdag, februari 20, 2003 08:59 |
| mooi weergegeven kan het gevoel heel goed herkennen groetjes Erna |
|
| tim balthazar: | Woensdag, februari 19, 2003 13:58 |
| gebroken vinger geeft veel typfouten;-) srry | |
| tim balthazar: | Woensdag, februari 19, 2003 13:57 |
| zo ontroerend de kille steen van uw graf worde bevochtigd door mjn lekken en de bloemen kleuren iets donker fel nooit zal de herinering in mij verstarren groetjes tim |
|
| MayadeBij: | Woensdag, februari 19, 2003 12:38 |
| Nou bedankt hoor Wil, een huiverende Maya hier, hmm, maar toch mooi! Fijne dag en een zzzzzzzzoen! | |
| waterval: | Woensdag, februari 19, 2003 09:53 |
| nog voor ik begin te lezen weet ik al dat het mooi zal zijn,....en ja hoor....weeral raak...!!! mooi..mooi..... |
|
| free: | Woensdag, februari 19, 2003 08:11 |
| je hebt me weer mateloos geinspireert! thanks wil... ik heb jouw woorden door elkaar gehusseld( met je goedvinden) ;)) Ik zag je ogen dwalen door mijn rood en door mijn groen jij doofde de zon en zocht een reden dat te doen de wolken weken de maan verdween jouw spiegelbeeld veranderde ging met een ander mee jij draaide af je passen liepen veel te groot groter dan de mijne mijn dromen ruisen in herinnering | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 19 februari 2003 | ||
| Thema's: | ||