Verterende Brand
Er is een brand in mij
Die enorme honger heeft
Het verteert me tergend
En ieder die naast mij leeft
Ik wil wel vechten
Maar het lukt me niet
De rook is te dik
Geen kat die me ziet
Ik voel geen hand
In de duisternis
Geen steun
Aan een geest die aan 't verkolen is
Het rookt mij uit
Tot de laatste zucht
Ik kan niet ademen
Ik krijg geen lucht
En zo verstikken
Lichaam en geest
Het leven was mooi
Ik ben er even geweest
Reacties op dit gedicht
| kriekie: | Dinsdag, maart 04, 2003 22:44 |
| :'( ik vind dit zo zielig i know how you were feeling take care liefs kriekie |
|
| tim balthazar: | Donderdag, februari 27, 2003 21:53 |
| nee, volhouden zoals men voorganger zegt elke brand is te blusse en bovendien voel ik mee omdat de uwe mooi verwoord is sterkte tim |
|
| just a little girl in a big world: | Donderdag, februari 27, 2003 21:21 |
| alle branden zijn te blussen, ook degene binnenin | |
Over dit gedicht
| Auteur: NeA | 
|
|
| Gecontroleerd door: Dodo | ||
| Gepubliceerd op: 27 februari 2003 | ||
| Thema's: | ||