IK HOORDE DE GEBEDEN
ik hoorde de gebeden
de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent mij
al lang voorbij
maar als ik luister
naar het spreken van
mijn hart hoor ik de
stilte in je stem apart
wil melker
09/03/2002
Reacties op dit gedicht
| Erna Muermans: | Zondag, maart 09, 2003 19:57 |
| weer graag gelezen vooral de laatste strofe vind ik heel mooi erg teder ook liefs Enneke |
|
| tim balthazar: | Zondag, maart 09, 2003 12:41 |
| prachtig! zoals gewoonlijk het schokken van uw pen de trilling uit uw hart op papier gekrast zorgen voor zouten van mijn ogen als weerspiegeling van mijn denkende ontroering groetjes tim |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 09 maart 2003 | ||
| Thema's: | ||